وفات مهد عليا سلجوقشاه بيگم « 1 » مهد عليا [ عفّت ] پناه ملكه سلجوقشاه بيگم ملكه‌اى بود كه در حريم عفّت او صد همچو بلقيس كم نمودى ( 216 - ر ) و عمارى عصمتش را قيدافه « 2 » شايستهء غاشيه كشى نبودى . تركان خاتون آن خاتون تركان را به خادمى نشايستى و هزار همچو گردوچين خرمن خيراتش را خوشه‌چين بايستى . در زمان حضرت صاحب قران سعيد ، امر شريفش در ممالك مطاع بود و امراى الوس « 3 » فرمانش را تلقّى به اذعان و اتّباع مىكردند و آن حضرت در تدبيرات امور مملكت و تنسيق احوال « 4 » سلطنت ، فكر « 5 » متين و رأى رزين داشت و امر شاوروهنّ ، در باب او معروف [ و انفاذ خالفوهنّ ، موقوف ] بود . بعد از وفات حضرت صاحب قران سعيد چون نوبت ملك به سلطان خليل رسيد ، القصّه [ توجّه ] « 6 » حضرت اعلى به صوب ديار بكر مقرّر گشت . حضرت مهد عليا مرافقت فرزند ارجمند را ترك ننمود و به موافقت سلطان اصلا التفات ننمود « 7 » . و بعد از واقعهء سلطان نوبت به حضرت اعلى رسيد ، نفاذ حكم مهد عليا درجهء سميا « 8 » گرفت و شهرت

--> ( 1 ) . P : در بيان وفات والدهء سلطان . ( 2 ) . K : كيدانه . ( 3 ) . KP : اولوس . ( 4 ) . F : حيات . ( 5 ) . P : فكرى . ( 6 ) . F : القصه حضرت ؛ P : رسيد + و توجه ، با عنايت به نسخهء K تصحيح شد . ( 7 ) . P : نفرمود . ( 8 ) . K : سيما ؛ P : سيميا ، هم خوانده مىشود .